Je weet het al
Maar je kiest nog niet.
Je weet het al.
Dat het niet meer klopt zoals het was.
Dat je verder bent dan je laat zien.
Dat de vrouw die jij bent geworden, niet meer past bij hoe je jezelf neerzet.
En toch doe je niets.
Niet omdat je het niet ziet.
Niet omdat je geen smaak hebt.
Niet omdat je geen geld wilt investeren.
Maar omdat kiezen betekent dat je iets achterlaat.
En dat is spannend.
Je bent gegroeid. Je uitstraling bleef achter.
Je oude manier werkte ooit.
Je oude uitstraling hoorde bij een eerdere fase.
Je oude keuzes waren logisch toen.
Ze brachten je waar je nu staat.
Maar jij bent inmiddels verder.
Je hebt andere gesprekken.
Andere klanten.
Andere ambities.
Je denkt groter.
Je voelt meer verantwoordelijkheid.
Je neemt jezelf serieuzer.
Alleen je buitenkant is niet vanzelf meegegroeid.
En zolang dat verschil er is, blijft het schuren.
Uitstellen voelt veilig.
Zolang je niet kiest, hoef je niets los te laten.
Je hoeft nog niet volledig te staan voor wie je bent geworden.
Je hoeft nog niet zichtbaar te maken dat je verder bent.
En dat voelt comfortabel.
Maar comfortabel is niet hetzelfde als kloppend.
Je uitstraling groeit niet vanzelf mee met wie jij bent geworden.
Zichtbaar kiezen is jezelf serieus nemen.
Veranderen betekent zichtbaar kiezen.
En zichtbaar kiezen betekent: jezelf serieus nemen.
Niet half.
Niet voorzichtig.
Maar echt.
En dat is precies waar het spannend wordt.
Niet omdat je het niet kunt.
Maar omdat je weet dat als je dit eenmaal wél doet, er geen weg terug is.
Dan speel je niet meer klein.
Dan klopt het.
Wie jij bent
wat je doet
en hoe je zichtbaar bent.
Misschien is dat waar je nu staat.
Niet bij meer doen.
Maar bij eerlijk kijken.
En voelen of je bereid bent om te kiezen.
“Je uitstraling groeit niet vanzelf mee met wie jij bent geworden.”
